Privacy Policy politicamentecorretto.com - ТΑ ΔΕΚAΝІΚІΑ ΚAІ ΟІ ΚΑТΑ ФΑΝТΑΣІΑΝ ΑΝΑΠΗΡΟΙ

Sezioni

Archivio

Lu Ma Me Gi Ve Sa Do
1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30

Bollettino

Iscriviti alla newsletter: (Settimanale)


  • email Invia un' e-mail ad un amico
  • print Versione stampabile
  • Add to your del.icio.us del.icio.us
  • Digg this story Digg this



Data ed ora di accesso alla pagina
-

  • email Invia un' e-mail ad un amico
  • print Versione stampabile
  • Add to your del.icio.us del.icio.us
  • Digg this story Digg this

ТΑ ΔΕΚAΝІΚІΑ ΚAІ ΟІ ΚΑТΑ ФΑΝТΑΣІΑΝ ΑΝΑΠΗΡΟΙ

Dimensione caratteri Decrease font Enlarge font
image

Μια φορά και έναν καιρό, σε μία όμορφη χώρα, υπήρχε ένα ωραίο ζευγάρι. Ζούσαν μαζί και κάποια στιγμή αποφάσισαν να παντρευτούν. Και επειδή το επιθυμούσαν και οι δυό τους, έκαναν παιδιά. Και επειδή πίστεψαν πως τα παιδιά τους δεν θα μπορούσαν να περπατήσουν ποτέ, τους αγόρασαν απο ένα ζευγάρι δεκανίκια και τα έμαθαν από την αρχή ότι μόνο αν χρησιμοποιήσουν τα δεκανίκια τους θα μπορούν να περπατήσουν διότι τα πόδια τους δεν υπάρχουν, είναι δημιούργημα της φαντασίας τους και μόνο.Τα παιδιά το πίστεψαν και άρχισαν δειλά – δειλά να κάνουν τα πρώτα βήματά τους, τους πρώτους περιπάτους, με τα ωραία τους δεκανίκια. Κάπου – κάπου δε, πρόσπαθούσαν να μιμηθούν και τους άλλους νέους που τους έβλεπαν αλλού, να τρέχουν. Το αποτέλεσμα ήταν οικτρό. Τα παιδιά δεν το έβαζαν κάτω, συνέχιζαν την προσπάθεια, και μάλιστα κρυφά από τους γοννείς τους διότι, κάθε φορά που οι γοννείς τα έβλεπαν να προσπαθούν να τρέξουν, τα μάλωναν και τα υποχρέωναν να σταματήσουν αμέσως.Τα παιδιά ενηλικιώθηκαν και βάδιζαν το κακοτράχαλο μονοπάτι της ζωής τους με τα δεκανίκια στις μασχάλες. Τα δεκανίκια τους τους είχαν γίνει τελικά και ψυχολογική ανάγκη, απαραίτητο κομμάτι της ζωής τους.Και για τους γοννείς, όπως και για τα ενήλικα πλέον παιδιά, περνούσαν τα χρόνια. Προσπάθησαν και κατάφεραν να αρχίσουν να ζουν την δική τους ζωή, εν μέρει ανεξάρτητα, αλλά πάντα με τα δεκανίκια στις μασχάλες.Γνώρισαν τους δικούς τους συντρόφους της ζωής, και άρχισαν ο καθένας του να ζει μαζί με τον συντροφό του.Οι σύντροφοί τους επαναστάτησαν και στενοχωρήθηκαν με την κατάσταση τους και προσπάθησαν, από τότε που άρχισαν την σχέση μαζί τους, να τους δώσουν να καταλάβουν πως τα δεκανίκια δεν τα χρειαζόντουσαν στ’αλήθεια ποτέ, ότι το όλο δράμα τους ήταν αποτέλεσμα της άγνοιας των γοννέων τους. Προσπάθησαν σιγά-σιγά να τους πείσουν πως μόνο αν πιστέψουν οι ίδιοι στους εαυτούς τους σίγουρα θα καταφέρουν να πετάξουν τα δεκανίκια και να περπατήσουν όπως οι ίδιοι θέλουν με την δική τους δύναμη και τα δικά τους τέλεια πόδια!Τι έγινε στην συνέχεια; Κατάφεραν οι κατά φαντασίαν ανάπηροι να πιστέψουν στους εαυτούς τους;Πίστεψαν στις ικανότητές τους; Πέταξαν τελικά τα δεκανίκια τους;Και, θα μπορέσει να τελειώσει αυτό το παραμύθι με την πανέμορφη, από τις παιδικές μας αναμνήσεις, φράση «και πέρασαν αυτοί καλάαα, και εμείς καλύτεραααα»;  Συνεχίζεται  

Invia commento comment Commenti (0 inviato)